تبليغاتX
امام موسی

امام موسی

اندیشه اصلاح دینی

سلام بر کفش‌هاي کهنه‌ات که مايه کرامت شيعه‌اند.
سلام بر عباي پر وصله‌ات که سبب شرافت شيعه‌اند.

سلام بر دست‌هاي پينه بسته‌ات که بوسه گاه ملائک مقرّب خداست...
سلام بر بازوان تنومندت وقتي خيبر را از جاي برکندي.

سلام بر تو وقتي که در حلقه کوچک دستان کودکي يتيم جاي مي‌گرفتي!
سلام بر دستان يداللّهي‌ات وقتي در خندق، «عمر بن عبدود» را به خاک افکندي و بر سينه او نشستي.

سلام بر تو وقتي براي دلخوشي طفلي بي‌سرپرست، مرکب او شدي و او را بر دوش خود نشاندي!
سلام بر تو وقتي در «ليلة المبيت» در بستر محمد(ص) خوابيدي و به استقبال مرگ رفتي و مرگ از ابهت تو گريخت.

سلام بر تو وقتي ريسمان به گردن به مسجدت مي‌بردند و تو براي رضاي خدا خاموش بودي!
سلام بر تو وقتي از هيبت ذوالفقارت دشمنان دونت برهنه شدند تا در پناه سپر حيايت حياتشان محفوظ بماند.

سلام بر تو وقتي همسرت را پيش چشمانت سيلي زدند و ذوالفقارت براي حفظ دين محمد(ص) در غلاف بود!

سلام بر تو وقتي در مشرق دستان پيامبر خدا در غدير بوسعت عالم طلوع کردي
سلام بر تو وقتي استخوان در گلو و خار در چشم يک ربع قرن آفتاب خانه‌ات بودي!

سلام بر تو وقتي اوّلين گرويده به دين محمد (ص) بودي
سلام بر تو وقتي چهارمين خليفه بعد از محمد(ص) شدي!

سلام بر تو وقتي چشم فتنه را در آوردي در حالي که هيچ کس ديگري قادر بر آن نبود
سلام بر تو وقتي در کوچه هاي کوفه توشه نان و خرما بر دوش طعام درماندگان را شبانه قسمت مي‌کردي!

سلام بر تو وقتي داماد رسول خدا شدي
سلام بر تو وقتي نگين انگشتري حضرت خاتم (ص) را شبانه در خاک تيره پوشاندي!

سلام بر تو وقتي که جهان اسلام در چمبره حکومت عدالت پرورت بود
سلام بر تو و قتي در دادگاه اسلامي کنار مرد مسيحي نشستي و قاضي رأي بر ضد ّ تو داد و تو بي‌هيچ مقاومتي به حکم او تن در دادي!

سلام بر تو وقتي خزانه دار اموال جهان اسلام بودي
سلام بر تو وقتي که آهن گداخته در دست برادر نيازمندت عقيل گذاشتي تا به سوي بيت المال دراز نشود!

سلام بر تو وقتي که مشعل عدالت را بر افروختي
سلام بر تو وقتي شمع بيت المال را خاموش کردي

!

سلام بر آه
سلا بر چاه

سلام بر نان جو
سلام بر نمک
سلام بر فدک...

يا مجمع الاضداد

سلام بر تو روزي که در کعبه، زاده شدي و روزي که در محراب، زندگي فاني را وداع گفتي و روزي که «قسيم النّار والجنة» خواهي بود.

از مکه نسيمي به سماوات وزيده است
از کعبه خمي مي به خرابات رسيده است

مقصود دعا روح مناجات رسيده است
از عرش خدا عين عبارات رسيده است
جز دست علي کيست نگهدار ضعيفان؟

+ نوشته شده در  پنجشنبه 1388/06/19ساعت 23:23  توسط عبدالله   | 

این روزها ظلم اشکاری بر علیه انسانهای محروم از حقوق اولیه در جریان است و انسان گاهی توجیهاتی از شیفتگان قدرت و اتباعشان میشنود که دچار تهوع میشود. خدا را شکر که ما علی را و الگوی حکومت کوتاه مدت ایشان را داریم تا کسانی پوستین دین را وارونه نپوشند و کلاه دینی سر ما نگذارند. همه باید بیدار شویم و در همه حال خدا را ناظر احوال و رفتار خود بدانیم و با توجیهات شیطانی خود را نفریبیم . مگر میشود انسان صحنه به قدرت رسیدن حضرت علی  و توصیفات ایشان در مورد حکومت و حقوق افراد را از یاد ببرد .
+ نوشته شده در  پنجشنبه 1388/05/08ساعت 20:53  توسط عبدالله   | 

امروز داشتم مراسم شستشوی کعبه رو تماشا میکردم . این شستشو هر سال به یاد روز زدودن بتها از کعبه انجام میشه . ناخوداگاه بغضم گرفت. با اینکه خیلی مقید به اصول و فروع نیستم و البته این هم از مشکلاتمه ولی تو سفر یه سال قبلم به عربستان ارتباط عجیبی با حرم حضرت رسول و کعبه معظم پیدا کرده بودم. اعتراف میکنم قبل از سفر حج درکم از این مراسم بسیار ناقص و ابتر بود و اکنون که حدود یک سال از اون زمان میگذره بارها حسرت اونجا نبودن اومده سراغم یکیشم امروز. یاد نیمه شبهای مکه و مدینه بخیر

خدایا یک بار دیگر منو پاک و طاهر بپذیر

+ نوشته شده در  جمعه 1388/05/02ساعت 1:0  توسط عبدالله   | 

عبای پرسیب‌ات را بتکان!

عبایت را
بر سر این جاده‌های مضطرب
                              بکش
تا تانک‌ها
در لانه‌هاشان
آرام بگیرند
ولبنان
شیر بنوشد؛ آسوده
از پستان مادر صلح!

***
مادام که چشمان تو باز است
سرو کوهی
میوه‌می‌دهد؛
                 سیب می آورد
این را گنجشک‌های بیروت
سوگند می‌خورند!

***
عبای پرسیب‌ات را بتکان!
کودکان پنج رنگ
تشنه‌ی سیب‌اند
سیب ِ سبز ِ روشن
روشن‌تر!

***
تعبیر شو
درخت ِ خجسته‌ی زیتون؛
شب تاریکی است!

http://www.sabad.blogsky.com/1386/01/

 

+ نوشته شده در  سه شنبه 1388/04/02ساعت 21:52  توسط عبدالله   | 


(عکسی از امام در اعتصاب غذا برای پایان دادن به جنگهای داخلی)

سلام بر امام در بندی که دلش به یاد محرومان می تپید.

امامی که دین را ، انسان را و زمان را می فهمید.

امامی که مثل مردم بود. از جنس انها بود و مردم او را مسیح خود می دانستند .

سلام بر مسیح امت اسلام

+ نوشته شده در  جمعه 1388/03/15ساعت 12:20  توسط عبدالله   | 

بنام خداوند جان آفرین

 آقایان مهندس میر حسین موسوی، حجه الاسلام والمسلمین کروبی و دکتر محسن رضایی

نامزدهای محترم دوره دهم ریاست جمهوری

با سلام و احترام و آرزوی توفیق؛

همانطور که می دانید رقابت های انتخاباتی مجالی برای بازگو کردن و مطرح ساختن خواسته ها و مطالبات بر زمین مانده مردم است.

از میان همه مسائل و مطالبات، چه مسأله ای مهم تر از پیگیری سرنوشت یک انسان مسلمان و یک عالم دینی؟ عالمی که بر گردن انقلاب ما و موفقیت های مقاومت اسلامی و ایجاد تفاهم بین ادیان حق بزرگی دارد. عالمی که بیانات امام راحل در وصف او برایمان آشناست. سخن از امام موسی صدر است، امامی که عشق و کرامت انسانی را نثار انسان های محروم کرد و عاقبت جهاد او، ربوده شدنش بوسیله دیکتاتور دیوانه لیبی، معمر قدافی بود و اکنون، سال ها از این مسأله بدون پیگیری جدی و به تلخی می گذرد.

عجیب است از دولت مردانی که خود را پیرو خط امام و رهبری می دانند و از پیگیری موثر سرنوشت امام موسی صدر دریغ دارند و سایه سنگین مصلحت حتی بر دلهایشان هم قفل بی تفاوتی زده است.

همه دیده ایم که در دنیای معاصر حکومت ها و دولت ها برای احقاق حقوق و صیانت از امنیت شهروندانشان  در سراسر دنیا چه می کنند. تلاش حکومت های متبوع  زهرا کاظمی، رکسانا صابری و تفنگداران متجاوز انگلیسی و صهیونیست های جنایتکار - که برای پیدا کردن سرنخی از خلبان آراد ؛ یک شهروند مفقود الاثر خود چه باج ها که وعده نداده اند- و دیگر موارد مشابه توسط دولت هائی که به زعم ما از رحمت و رأفت اسلامی بی بهره اند بر فعالان سیاسی و آگاهان پوشیده نیست.

در مورد امام موسی صدر نه تنها حرمت عالم بودن ایشان را نگه نداشتند، بلکه ایرانی بودن وی را به هیچ انگاشتند و مسئولان دولت نهم در آغوش مردان لیبیایی عاملان این جنایت قرار گرفتند. فقط خدا آگاه است از مصالحی که باعث می شود جان یک عالم ایرانی وجه المصالحه قرار گیرد.

نیازی نمی بینیم که در این مختصر شمه ای از کارها و حرکات دولت لیبی و شخص معمر قذافی را که در جهت خلاف مصالح امت اسلامی عموما" و انقلاب اسلامی ایران خصوصا" رقم خورده است، باز گوکنیم.

واینک ما، جمعی از دانشجویان مسلمان ایرانی مشغول به تحصیل در دانشگاههای مختلف کشور، با نام «یاران صدر»، با توجه به منش مصلحانه شما آقایان، همچنین عطف به صدور بیانیه های حقوق شهروندی مطالبات مقطعی خود را از شما به شرح زیر اعلام می داریم:

1-   درخواست توضیح از مسئولین دولت نهم به دلیل گسترش غیرعزتمندانه روابط سیاسی و اقتصادی با دولت لیبی علی رغم مخالفت صریح مراجع عظام تقلید و بیانات امام راحل (ره) و  مقام معظم رهبری در برنامه های تبلیغی و مناظرات انتخاباتی.

2-   طرح اقامه دعوی علیه دولت لیبی و شخص معمر قذافی به عنوان عامل مستقیم ربودن امام موسی صدر از سوی ایران به عنوان دولت متبوع امام صدر در محاکم داخلی و بین المللی بر اساس اسناد منتشر شده توسط کمیسیون اصل نود مجلس شورای اسلامی.

3-   بازگو کردن صریح موضع خود و برنامه هایی که در صورت پیروزی، در رابطه با پیگیری سرنوشت امام موسی صدر در نظر دارید. هم چنین چگونگی راه های تسریع در روشن شدن این مسأله غیرانسانی را بیان کرده و بالاخره نظر خود را در مورد بازنگری در روابط جمهوری اسلامی ایران با رهبر و دولت لیبی اعلام نمائید.

 

                                                                                         من الله التوفیق و علیه التکلان

 

                                                                                                    یاران صدر 

                                                  جنبش مستقل جوانان ایران اسلامی برای آزادی امام موسی
+ نوشته شده در  دوشنبه 1388/03/04ساعت 20:32  توسط عبدالله   | 

+ نوشته شده در  دوشنبه 1388/03/04ساعت 2:22  توسط عبدالله   | 

+ نوشته شده در  جمعه 1388/03/01ساعت 20:56  توسط عبدالله   | 

+ نوشته شده در  سه شنبه 1388/02/29ساعت 0:11  توسط عبدالله   | 

آنچه در پی می‌آيد، متن کامل یکی از دست‌نوشته‌های دردمندانه سردار رشید اسلام دکتر مصطفی چمران است که در اولین ماه‌های پس از پیروزی انقلاب اسلامی ایران، به دنبال انتشار خبر تجدید روابط ایران با لیبی و سفر عبدالسلام جلود نخست‌وزیر وقت رژیم قذافی به تهران، نگاشته شد.

در این نامه آمده است:
نمی‌دانم چگونه ممکن است که رهبر انقلاب اسلامی ایران دست خود را در دست مجرمین بگذارد؟ مگر ما به خاطر خدا قیام نکرده‌ایم؟ مگر به راه علی و حسین نمی‌رویم؟ مگر نمی‌خواهیم که ارزش‌های خدایی را استقرار دهیم؟ چگونه می‌خواهیم که انقلاب اسلامی ایران را با کثافات مجرمین آلوده کنیم؟ چگونه می‌توانیم طهارت و اخلاص بی‌نظير شهدای انقلاب ایران را لجن‌آلود کنیم؟
معمر قذافی رئیس دولت لیبی، با کمال بی‌شرفی و بی‌انصافی، هفت ماه پیش رهبر شیعیان لبنان را دزدیده است. دلایل متقن بر این حقیقت وجود دارد و همه دولت‌های مرتبط نیز بر این قضیه گواهی می‌دهند. توطئه‌ای امپریالیستی و صهیونیستی علیه شیعیان لبنان جریان دارد؛ سرزمینشان در حال قطعه قطعه شدن است؛ مردم محرومش زیر آتش‌بار اسرائیل همه روزه جان می‌دهند؛ در تحت چنین شرایطی تنها رهبر دلیر و شجاع و دلسوز چنین مردمی نیز ربوده می‌شود؛ این عمل ناجوانمردانه قسمتی از همان برنامه صهیونیستی است و معمر قذافی دانسته یا ندانسته به مصلحت اسرائیل و آمریکا قدم بر می‌دارد.
چه کسی است در عالم که به جرم لیبی در نابودی موسی صدر آگاه نباشد؟ و تازه اگر کسی تردید داشته باشد، باید تحقیق کند؛ و در حالت شک صلاح انقلاب ایران نیست که خود را به چنین جنایتکارانی آلوده نماید.
حضرت آیت‌الله بارها درخواست زیارت معمر قذافی را به ایران رد کرده‌اند؛ و دولت ایران نیز بارها درخواست تجدید روابط دو دولت را موکول به بازگشت موسی صدر کرده است. چطور یک‌باره خبر تجدید روابط با لیبی انتشار می‌یابد و جلود معاون معمر قذافی رهسپار ایران می‌شود؟ مگر تغییری در برنامه و خط مشی بوجود آمده است؟ یا مگر آدم‌دزدی و یا آدم‌کشی دیگر جرم نیست؟
راستی حرام است که طهارت انقلاب ما به کثافات این جنایت‌کاران آلوده گردد. راستی حرام است که این مصلحت‌طلبان بی‌دین، انقلاب اسلامی ایران را ملعبه سیاست‌بازی‌های خود کنند تا در دنیای ظلمانی و طوفانی موجود ندای اسلام و انقلاب در دهند و ستمدیدگان محروم و مظلوم را بفریبند.
ای محمد (ص)، ای خاتم‌النبیین، ای سرور انسان‌ها، تو کجایی که ببینی چه کسانی رسالت پاک تو را برای خودخواهی‌های خود آلوده می‌کنند و به نام اسلام بزرگترین ضربه‌ها را به اسلام می‌زنند. ای علی (ع)، ای مظهر اسلام راستین، ای رمز انسانیت …

(آیا سینه چاکان رابطه با لیبی از خواندن این نامه به خود نخواهند لرزید)

منبع: سایت دکتر چمران

+ نوشته شده در  شنبه 1388/02/26ساعت 21:28  توسط عبدالله   |